In ziekte en gezondheid

Gepubliceerd op 16 december 2019 om 15:27

In het ietwat gedateerde revalidatiecentrum, zit ik met andere bezoekers aan de koffietafel. Ik voel mij er lichtelijk ongemakkelijk door de mensen die om mijn heen zitten. Zij lijken namelijk een slechter toekomstbeeld te hebben dan ik. De rolstoel, rollator of prothese die zijn gebruiken, komen door een ernstige ziekte, ongeluk of hersenbloeding. Ik lijk zo ‘goed’ tussen hen.

Tegenover mij zit Bas met zijn vrouw. Bas is in de veertig, half verlamd, zit in een rolstoel en kan zich moeilijk verstaanbaar maken. Als zijn vrouw op visite komt, glimlacht hij van oor tot oor en glinsteren zijn ogen. Zij neemt altijd wat lekkers te eten of drinken voor hem mee, waar hij erg van geniet. Ik voel mij vertederd als ik zie hoe zij hem een knuffel geeft. Het is zo warm. Zo liefdevol. Zelfs ondanks alles wat ze meemaken, iets waar ik geen weet van heb, zie je de liefde tussen deze twee mensen. Zij gaan voor elkaar door het vuur.

Mijn gedachten brengen mij bij mijn eigen man. Vandaag zijn wij drie jaar getrouwd.
Drie jaar geleden zeiden wij elkaar het ja-woord. In ziekte en gezondheid. Maar als die tijd van ziekte je dan overkomt, doe het dan samen maar eens.

Afgelopen maanden was ik niet de gezelligste thuis. Ik uitte mijn onmacht, pijn en verdriet vaak in boosheid en frustratie. Tegenover hem. Onze liefde kreeg een storm te verduren. Toch was hij er altijd voor mij. De keren dat de trap naar boven voor mij een te hoge berg was, stond hij letterlijk achter mij om mij op te vangen als ik zou vallen. Zonder mopperen sleepte hij eten en drinken aan, als mijn benen niet wilden. Hij gaf mij warme knuffels, een schouder om op te huilen. Samen zochten wij ons geluk in de allerkleinste dingen en momenten.


In ziekte en gezondheid, je zegt er zo makkelijk ja tegen. Wat ben ik dankbaar dat ik mijn ja mocht zeggen tegen een man die naast mij blijft staan en er voor mij is als ik heb nodig heb.


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.