Lege buik

Gepubliceerd op 5 augustus 2020 om 15:57

Het is leeg en stil in mijn buik.
Mijn koude buik voelt als een snijdende wind op een ijskoude dag. De leegte voelt als een enorm gat die een bom achterlaat op de plaats waar hij ontplofte.

Onze vier embryo’s, die we met pijn en moeite hebben gemaakt en gevormd, mochten niet blijven in mijn buik. Ze groeiden niet uit tot een kloppend hartje op de echo, fladderende vlinders in mijn buik, geen eerste trapjes van voetjes of een kleintje in mijn buik met de hik.

‘Onze vier’ gaf mij hoop, toekomst en het gevoel dat ik even zwanger mocht zijn. Toen ‘onze vier’ om de beurt bij mij waren, zei ik in gedachte lieve woordjes. Dat ze sterk moesten zijn en dat ze mochten groeien. Hoe welkom ze waren en hoeveel we al van ze houden.

Eindelijk was de dag aangebroken waarop jij ons zou laten zien dat je er nog was; we mochten een zwangerschapstest doen. Helaas bleef de test wit en mijn buik leeg....

 

Foto: beeldje lege moederschoot, gemaakt door mijzelf 2019.


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.